Geologists' Stories Main »

ဒဂံုေဆာင္ဖဲ၀ိုင္း - ၁

ေရွ႔မွာေဒါက္တာ၀င္းနိုင္သည္ ဘူမိရူပဘာသာရပ္ကို တပည့္မ်ားကို ေစတနာအျပည့္ႏွင့္ စိတ္ပါလက္ပါ သင္ၾကားပို႔ခ်ေနသည္။ ဘူမိေဗဒ ေက်ာင္းသားမ်ားကလည္း စိတ္၀င္တစား ေလ့လာမွတ္သားေနၾကသည္။ ေနာက္တန္းမွာထိုင္ေနေသာ က်ေနာ္တို႔သည္လည္း အာရံုစူးစိုက္၍ ပိုက္ဆံပြတ္ေနၾကသည္။

ထိလား…မထိိဘူးကြာ……မင္းေကာ ……
မထိဘူး…..
ေပး … ေပး…….သည္မွာတစ္ေပါက္…….
က်ေနာ္ရယ္၊ ၾကည္ျမင့္ရယ္၊ ဇံၾကီးရယ္ သံုးေယာက္ ပိုက္ဆံပြတ္ေနၾကပါသည္။ တစ္က်ပ္တန္ ေငြစကၠဴ၏ ေနာက္ဆံုးဂဏန္းငါးလံုးကို ဘူၾကီးလုပ္ျပီး ေဆာ့ေနၾကသည္။ တစ္က်ပ္တန္ ေငြစကၠဴအရြက္ေျခာက္ဆယ္ကို ဖဲထုတ္လိုသေဘာထားျပီး တရြက္စီ ယူၾကပါသည္။ ေနာက္ဆံုးဂဏန္းငါးလံုးကို ဘူၾကီးထိမထိ၊ ထိရင္ အပြင့္သာတဲ့သူ အားလံုးယူမည္။ တစ္ပြဲျပီးရင္ တစ္ခါစာရင္းရွင္းမည္။ ဒီပြဲျပီးခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ အရြက္သံုးဆယ္ရသည္။ ၾကည္ျမင့္က ႏွစ္ဆယ္ရသည္။ ဇံၾကီးက ဆယ္ရြက္သာရသည္။ က်ေနာ္တို႔ေၾကးက အဲဒီတုန္းက တစ္ရြက္ကို တစ္က်ပ္ေၾကး…က်ေနာ္အရြက္သံုးဆယ္ရေသာေၾကာင့္ ၾကည္ျမင့္ဆီက တစ္ဆယ္ရမည္၊ ဇံၾကီးဆီက ႏွစ္ဆယ္ရမည္။ တစ္ဖန္ ၾကည္ျမင့္က ဇံၾကီးဆီက တစ္ဆယ္ရမည္။
ဒီေတာ့ လက္ထဲမွာ တစ္ဆယ္ရေသာ ဇံၾကိး စုစုေပါင္း သံုးဆယ္ရႈံးျပီ…အခုရွင္းမလား….
ေနာက္မွရွင္းကြာ…အခုတာလီမွတ္ထားလိုက္မယ္….
ၾကည္ျမင့္က မွတ္စုစာအုပ္ထုတ္ျပီး အေၾကြးစာရင္းေတြ မွတ္ထားလိုက္ပါသည္။

ကဲ…ေနာက္တစ္ပြဲထပ္စမယ္…..
တစ္က်ပ္တန္ ေငြစကၠဴ အရြက္ေျခာက္ဆယ္ကို ကုလားဖန္ထိုးသလိုလုပ္ျပီး ေနာက္တစ္ပြဲ ထပ္စျပန္ပါသည္။ ေဒါက္တာ၀င္းနိုင္လည္း ဆက္လက္ပို႔ခ်ေနသလို….. က်ေနာ္တို႔၏ဖဲ၀ိုင္းလည္း ေနာက္တစ္ပြဲထပ္စေနျပန္ပါျပီ…….
ထိလား…..ထိတယ္…ရွစ္ေပါက္…..
ဒီမွာကိုးေပါက္….
ႏွစ္ေယာက္လံုုးေပးၾက….ဒီမွာ ဘူၾကီး….
ေတာက္…မေန႔ကထဲက နိမ့္ေနတာ….ဒီေန႔ထိျပန္မတက္လာဘူး……..
ကိုးေပါက္ပိုင္ရွင္ ဇံၾကီး စိတ္ထဲမွာ မေက်မခ်မ္းႏွင့္ေရရြက္ေနသည္။ မေန႔ညက ဒဂံုေဆာင္ က်ေနာ့္အခန္းမွာ ရိႈးရိုက္ၾကတာ ည 12 နာရီမွ ၀ိုင္းသိမ္းၾကသည္။ မေန႔ညက ဇံၾကီး ေတာ္ေတာ္ကြဲသြားသည္။ သူရႈံးေနေသာေၾကာင့္ ၀မ္နင္သံုးၾကိမ္ေခၚျပီး ပြဲရပ္လိုက္တာကိုပင္ သူသိပ္မေက်နပ္ခ်င္။ ထပ္ကစားခ်င္ေနသည္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ေတြ ရန္ကင္းျပန္ရမည္။

ဒီေန႔ဘာအစီအစဥ္ရွိလဲ…….ဇံၾကီးကေမးေနပါသည္။
မင္းသေဘာဘဲ…..
ဒီအတန္းျပီးရင္ ဒဂံုေဆာင္သြားၾကရေအာင္……မေန႔က မေက်ပြဲ ဆက္ႏြဲခ်င္တယ္…..
အားလံုးသေဘာတူပါသည္။ ဒီပြဲျပီးရင္ စာရင္းရွင္းမည္။ ေတာင္ငူကင္တင္းက အရွည္ၾကီးဆိုင္မွာ တစ္ခုခုစားမည္။ က်ေနာ္က အန္းက်ိန္ဆိုင္မွာ ဆီခ်က္စားမည္။ ျပီးရင္ ဒဂံုေဆာင္က်ေနာ့္အခန္းမွာ ရိႈးရိုက္ၾကမည္။ အတန္းထဲကထြက္လိုက္ေတာ့ မႏၱေလးေဆာင္ ဆင္၀င္ေအာက္မွာ အဆိုေတာ္ေပါက္စ ကိုင္ဇာက သူ႔ေတးေရးဆရာျဖစ္ေသာ ဇံၾကီးေခၚ ေမာင္ေမာင္ဇံကို ေစာင့္ေနပါသည္။ ဇံၾကီးဆီက သီခ်င္းကိုလာေစာင့္ယူေနပါသည္။ ဖဲပူမိေနေသာ ဇံၾကီးတစ္ေယာက္ ဦးေႏွာက္ထဲမွာ ဂီတ ပဲတီပင္ေပါက္ႏွဳတ္ေတြမရွိဘဲ ဖဲခ်ပ္မ်ားသာ ျမင္ေနေသာေၾကာင့္ ဘာသီခ်င္းစာသားမွ ထြက္မလာခဲ့ပါ။

ဟာ…..ညီေလး….Sorry ကြာ….အစ္ကို ဦးေႏွာက္ေတြမၾကည္လင္ေသးလို႔ စာသားေတြ မထြက္ေသးဘူး…. ဒီတစ္ရက္ႏွစ္ရက္အတြင္း ေရးေပးပါ့မယ္…
ဇံၾကီးလုပ္ျပီကြာ… ျပီးခဲ့တဲ့အပတ္က ေျပာထားသားဘဲ……
အဆိုေတာ္ကိုင္ဇာက ျငီးုျငီးျငဴျငဴ ေျပာေနပါသည္။ သူ႔မွာ R.C 2 ကလာခဲ့ရပါသည္၊ ဇံၾကီးဆီက ဘာမွမရေသာေၾကာင့္ သူေတာ္ေတာ္ စိတ္ပ်က္သြားပါသည္။

စိတ္ခ်…ညီေလး….အစ္ကိုဒီတစ္ရက္ႏွစ္ရက္အတြင္းေရးေပးပါ့မယ္….
ဇံၾကီး ေသခ်ာပါေစေနာ္….
အဆိုေတာ္အသစ္ဆိုေတာ့လဲ ေတးေရးဆရာကို ပင့္မေနရပါသည္။ ဇံၾကီးစိတ္ထဲမွာ သီခ်င္းစာသားထက္ ရိႈးရိုက္ခ်င္စိတ္ဘဲ ျပင္းျပေနပါသည္။ မေန႔ညက ရႈံးေၾကြးကို ျပန္ဆပ္ခ်င္ေနပါသည္။ က်ေနာ္၊ ဇံၾကီး၊ ၾကည္ျမင့္၊ ေက်ာ္စိုး က်ေနာ္တို႔ေလးေယာက္သား စားေသာက္ျပီးေတာ့ ဒဂံုေဆာင္ျပန္လာၾကသည္။ ေန႔လည္ျဖစ္ျခင္း၊ ေက်ာင္းသားမ်ားလည္း အတန္းတက္သူမ်ား၊ ေလွ်ာက္လည္ ေနၾကသူမ်ားေၾကာင့္ ဒဂံုေဆာင္သည္ တိတ္ဆိတ္ေနပါသည္။

က်ေနာ္တို႔ ေန႔ခင္းကတည္းက ရိႈးရိုက္ေနၾကတာ ေမွာင္လာျပီ….. တစ္ေယာက္မွ ထမင္းမစားရေသး…
ထိုစဥ္ က်ေနာ္အခန္းေဖၚ ငေသး ေလ်ွာက္လည္ရာမွ ျပန္ေရာက္လာသည္။
အေတာ္ဘဲ…အားလံုးဘာမွမစားရေသးဘူးဆိုေတာ့….
၀ိုင္းထဲကပိုက္ဆံအခ်ိဳ႔ကိုယူျပီး ေတာင္ငူကင္တင္းက ေရႊပိေတာက္ဆိုင္မွာ ထမင္းဟင္းေတြ သြား၀ယ္ေပးပါသည္။ က်ေနာ္တို႔ စားေသာက္ျပီးေတာ့ ဆက္ကစားၾကျပန္ပါသည္။ ဒီအခ်ိန္ထိ အနိဳင္အရံႈးက မ်ားမ်ားစားစား မရွွိေသးပါ။

ရိႈးကစားျခင္းသည္ ဦးေႏွာက္ ျပိဳင္ျခင္း တစ္မ်ိဳးပါဘဲ……
အေရွာင္အတိမ္းေတာ္ရင္ အရံႈးၾကီးၾကီးမားမားမရိွွနိုင္လို႔ က်ေနာ္ယူဆခဲ့ပါသည္။
က်ေနာ္ကစားလွ်င္လည္း 3 ရြက္မွာ အျမင္ရံႈးေနရင္ က်ေနာ္ဆက္မလိုက္ေတာ့ပါ…… ကိုယ့္ေအာက္ဖဲေကာင္းေနရင္ေတာ့ ဆက္ကစားေလ့ရွိပါသည္။ ဒါေပမယ့္ဖဲ 5 ခ်ပ္ေ၀ျပီးခ်ိန္တြင္ေတာ့ အေခၚအေျပာေတြလိုလာပါျပီ….
သူရဲ့ေအာာက္ဖဲကို အနီးစပ္ဆံုးခန္႔မွန္းတတ္ဘို႔လိုသလို ကိုယ္ေအာက္ဖဲကိုကိုလည္း ပို၍အထင္ၾကီးေအာင္ ေဟာက္တတ္ဘို႔လည္း လိုပါသည္။

တစ္ပြဲထပ္စျပန္ပါသည္။………..
က်ေနာ့္ေအာာက္ဖဲက ဒိုင္မြန္း တစ္….အေပၚဖဲက ဂ်က္…..
ဖဲေလးခ်ပ္ေ၀ျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ က်ေနာ္ႏွင့္ဇံၾကီး ထိပ္တိုက္ျဖစ္ေနျပီ……. က်ေနာ့္မွာအျမင္တစ္ပူးႏွင့္ဂ်က္…
ေအာက္ဖဲဒိုင္မြန္းတစ္ဆိုေတာ့ တစ္သံုးလံုး… ပါ၀ါအရေတာ္ေတာ္ျမင့္ေနျပီ…..
ဇံၾကီးမွာ ဂ်က္၊ ကြင္း၊ ကင္း ေအာာက္ဖဲမွန္းလို႔မရေသး သူအလြန္ဆံုးရွိရင္ အပူးတစ္ပူးသာရွိမည္။ က်ေနာ္ေသခ်ာေပါက္နိုင္ေနျပီ……ဒီအခ်ိန္မွာ ရိႈးလိုက္ရင္ သူေသခ်ာေပါက္ ေျပးေတာ့မည္။ သူ႔ပိုက္ဆံေတြ နဲနဲမ်ားေနပါသည္။ ျမင္ေနရေသာေငြကို က်ေနာ္ ေလာဘတက္ေနပါသည္။ သူလိုက္နိုင္ယံုေငြတင္ေပးလိုက္ေတာ့ သူလိုက္လာပါသည္။

က်ေနာ့္အေတြးထဲမွာ သူ႔ကိုတြဲျပီးေခၚခ်င္ေနပါသည္။ လက္ရွိတစ္သံုးလံုးႏွင့္ က်ေနာ္နိုင္ေနပါသည္။ အကယ္၍ ဇံၾကီးကိုတြဲေခၚ၍ သူ႔မွာ သံုးလံုးတက္ခဲ့ရင္လည္း ပါ၀ါအရက်ေနာ္နိုင္မည္။ ဒါမွမဟုတ္ ႏွစ္ပူးတက္ခ့ဲဲရင္လည္း က်ေနာ္နိုင္မည္။ က်ေနာ္အေပၚစီးက ေကာင္းေကာင္းရိုက္ရေတာ့မည္လို႔ ေတြးေနမိပါသည္။ ငါးခ်ပ္မွာပြဲက ပို၍ၾကည့္ေကာင္းေတာ့မည္။ ပိုက္ဆံေတြလည္းပိုမ်ားမည္။ ေနာက္ဆံုးဖဲ တစ္ခ်ပ္စီေ၀ပါသည္။ က်ေနာ့္မွာ ကင္းတက္သည္။ ဇံၾကီးမွာ တစ္ဆယ္တက္သည္။

ဒီအခ်ိန္မွာေတာ့စဥ္းစားစရာေတြျဖစ္လာပါျပီ……
ဖဲ 4 ခ်ပ္မွာတုန္းက သူ႔ေအာာက္ဖဲကို က်ေနာ္တစ္မေပးခဲ့ပါ။ က်ေနာ့္ဆီမွာ တစ္သံုးလံုးရွိေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္စဥ္းစားေနရျပီ…… သူ႔ေအာာက္ဖဲက ေပ်ာက္ေနေသာ တစ္ဖဲျဖစ္ခဲ့လွ်င္ Run ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ က်ေနာ္ရံႈးေတာ့မည္။ လည္ေခ်ာင္းကတံေထြး မ်ိဳမက်ပါ၊ ရင္ခံတယ္ဆိုတာ ဒါဘဲ၊ က်ေနာ္စိတ္ေတြေလးေနပါသည္….
က်ေနာ္မွားသြားျပီ…..
ဇံၾကီးကို အခြင့္အေရးေပးသလို ျဖစ္သြားပါျပီ….
တစ္ကယ္ဆိုရင္ ေလးခ်ပ္မွာကတည္းက ျပတ္ျပတ္သားသားလုပ္လိုက္ရမွာ....
ရွိေသာေငြကို ရေအာင္မယူနိုင္ခဲ့ေသာက်ေနာ္… အေတြးေခ်ာ္သြားပါသည္။

ကဲ…ဒီအခ်ိန္မွာဘာလုပ္မလဲ……
သူ႔ကို Run ေပးမလား.. တပူးေပးမလား…. က်ေနာ္မေခၚလွ်င္လည္း သူရိႈးေတာ့မည္……..
ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္္ ဟန္ကိုယ္္ဘို႔….. က်ေနာ္ရိႈးလိုက္ပါသည္။ ဇံၾကီးကလည္း လိုက္ပါသည္။ သူလိုက္ရင္ေတာ့ က်ေနာ္ရံႈးျပီ….. သူ႔ေအာက္ဖဲ လွန္ျပေတာ့ ေပ်ာက္ေနေသာတစ္ဖဲျဖစ္ေနပါသည္။ ဖဲေလးခ်ပ္မွာထဲက သူ႔ကို အခြင့္အေရးမေပးသင့္ပါ။ ေစ်းေပါေပါႏွင့္ တြဲေခၚလိုက္တာ က်ေနာ့္အမွား…..ပါ၀ါျခင္းယွဥ္လိုက္ရင္ တစ္ဆယ္ဖဲ ဘာမွပါ၀ါမရိွပါ၊ သို႔ေသာ္ ဒီဖဲတစ္ခ်ပ္က က်ေနာ္တို႔ကို အဆံုးအျဖတ္ေပးသြားပါသည္။

သူ…ကံေကာင္းသြားပါသည္။ က်ေနာ္ကေျပာင္းျပန္…..
ဒီေန႔ည ဇံၾကီးကံကို က်ေနာ္မယွဥ္နိဳင္ခဲ့ပါ။ ဇံၾကီးကလည္း ေျပာပါသည္။ ေလးခ်ပ္မွာေဟာက္ျပီလို႔ ထင္ေနတာ…ေဟာက္ခဲ့ရင္ သူဆက္မလိုက္ေတာ့ပါ..အခြင့္အေရးေပးလိုက္ေတာ့ က်ေနာ့္ႏွာနဳျဖတ္အရိုက္ခံရသလိုပါဘဲ…က်ေနာ့္အေတြးေခ်ာ္တာ…က်ေနာ့္အမွား…

ေနာက္ထပ္ဆက္ျပီး ကစားၾကပါသည္။ ဒီပြဲကတည္းက ေခ်ာ္လိုက္ေသာ က်ေနာ့္အေတြးသည္ ဆက္တိုက္ပါဘဲ……
တစ္ပြဲျပီးတစ္ပြဲ မခံခ်င္စိတ္နဲ႔ဆက္မိုက္ေနတာ… ၀မ္နင္ေခၚျပီး ပြဲရပ္လိုက္ေတာ့ ည 11 နာရီထိုးျပီ…..
နိဳင္သြားေသာ ရန္ကင္းသားသံုးေယာက္က ေက်ေက်နပ္နပ္ဘဲ ျပန္သြားၾကပါသည္။

အရႈံးသမားအျဖစ္….မေန႔ညက ဇံၾကီးအလွည့္…ဒီေန႔ည က်ေနာ့္အလွည့္…..
ပြဲျပီးေတာ့ က်ေနာ္ႏွင့္ငေသး ဦးခ်စ္ဆိုင္မွာ သြားထိုင္ၾကပါသည္။ ဖဲရံႈးေသာေၾကာင့္ က်ေနာ့္စိတ္ေတြ ညစ္ေနပါသည္…..
ငေသးက က်ေနာ့ကို ေျဖးေျဖးဘဲ က်ေနာ့္အမွားေတြကို ေထာက္ျပေနပါသည္။
မင္းကြာ….ဘာျဖစ္လို႔ အရင္ကလို မကစားတာလဲ……ဇံၾကီးႏွင့္ပြဲမွာမင္းမွားတာ….4 ခ်ပ္မွာျဖတ္ရမွာကြ…..
ထားလိုက္ပါေတာ့..ေနာက္ပြဲေတြလည္းမင္းဆက္မွားတာ…..မျမင္ရတဲ့ဖဲကိုေမွ်ာ္ေနတာ…
အရင္ကမင္းမလုပ္ပါဘူး….
အျမင္နဲ႔ဘဲမင္းကစားတာဘဲ……
ေနာက္ျပီးဒီေန႔ည ဇံၾကီးကံက မင္းထက္ပိုေကာင္းေနတယ္….
မပိုင္ဘဲႏွင့္ ေလွ်ာက္ရမ္းေနတာလည္း မင္းမွားတယ္…
ဒီေန႔ညမွာ အားလံုးကမင္းကို အဲဗားလိုက္ဘြဲ႔ ေပးလိုက္တာကိုၾကည့္ေတာ့…..
ဖဲသမားဆိုတာ…ႏွဲသမားလို ေဖာင္းလိုက္ပိန္လိုက္လို႔ ေျပာတာကို ငါလကၡံတယ္……
ဒါေပမယ့္အရာရာကို စဥ္စားခ်င့္ခ်ိန္ဘို႔ေတာ့လိုတယ္…
အျမင္ရႈံးေနလွ်က္နဲ႔ဆက္လိုက္တာေတာ့မင္းအမွားဘဲ…….